Prof. dr hab. Michał Iwaszkiewicz

 

 

Rektor i Założyciel Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych. Konsul Honorowy Republiki Estonii w Poznaniu. Wybitny praktyk, uczony, wykładowca, działający w wielu stowarzyszeniach. Znawca i propagator dobrych obyczajów.  Zmarł 24 sierpnia 2018 roku, po dlugiej i ciężkiej chorobie.

Urodził się 29 sierpnia 1942 roku w Warszawie. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu, w którym wydawał w latach 1957 – 60 gazetkę młodzieżową „Młoda Myśl”. Życie naukowe, zawodowe i osobiste związał z Poznaniem. W latach studiów współpracował z poznańskimi mediami, w roku 1963 został zaangażowany do zespołu „Gazety Poznańskiej”, z którą współpracował do końca jej istnienia.
Czynnie działał w Zrzeszeniu Studentów Polskich oraz Kole Naukowym Prawników, piastując przez dwie kadencje funkcje przewodniczącego Komitetu Koordynacyjnego Kół Naukowych Prawników w Polsce (1964 – 72).
W roku 1965 ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Pracę doktorską obronił w roku 1974 w ówczesnej Wyższej Szkole Ekonomicznej (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny) w Poznaniu z ekonomiki handlu zagranicznego, wykorzystując w pracy elementy marketingu – wówczas w Polsce o charakterze pionierskim. W roku 1976 odbył staż naukowy na Uniwersytecie Paris I – Sorbona. W 1999 uzyskał tytuł doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie politologii na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Od roku 1998 był profesorem tytularnym Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu, był także profesorem Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych w Poznaniu – uczelni, którą założył i którą kierował od chwili jej powołania do życia.
Od początku kariery akademickiej prof. Iwaszkiewicz angażował się w życie naukowe i dydaktyczne uczelni, z którymi był związany.
 Wkrótce po zakończeniu studiów i uzyskaniu tytułu magistra prawa podjął pracę jako asystent w Zakładzie Filozofii Politechniki Poznańskiej, by po roku przenieść się na swój macierzysty Wydział Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza – do Katedry Nauk Ekonomicznych, z która związany był aż do początku lat osiemdziesiątych. W roku 1982, prof. Michał Iwaszkiewicz, już jako starszy wykładowca, opracował autorski program marketingu w kulturze, który realizował w Instytucie Kulturoznawstwa UAM. Jednocześnie zaangażował się w tworzenie i animowanie struktur w owych czasach nowatorskich – instytucji zarządzających kulturą i przygotowanie kadr menedżerów dla tych działań. Był inicjatorem powołania w roku 1985 Ośrodka Badania Rynku Sztuki Współczesnej; a w latach 1992 – 97 prowadził działalność edukacyjną powołując pierwsze w Polsce Studium Menadżerów Kultury. Profesor stanął na jego czele jako dyrektor i aż do chwili utworzenia w oparciu o uzyskane doświadczenia niepaństwowej szkoły wyższej rozwijał jego działalność jako instytucji o zasięgu ogólnopolskim, wydając zeszyty naukowe „Rynek Sztuki Współczesnej”. W roku 1997 Ośrodek stał się organem założycielskim Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych.
W 1997 roku objął funkcję kanclerza Uczelni, a od 1998 nieprzerwanie pełnił funkcję Rektora WSUS. Od roku 2006 był jednocześnie przewodniczącym Forum Uczelni Niepaństwowych w Wielkopolsce oraz vice-przewodniczącym Konwentu Rektorów Szkół Wyższych przy Wojewodzie Wielkopolskim.
W latach 60. i 70. ubiegłego stulecia Profesor Iwaszkiewicz przebywał wielokrotnie za granicą m.in. na stażach naukowych w Perugii i Grenoble, oraz w Moskwie i ówczesnym Leningradzie (dziś St. Petersburg). Był również stypendystą rządu francuskiego na paryskiej Sorbonie. Wyniesione stamtąd doświadczenia wykorzystywał w pracy naukowej i w działalności dydaktycznej. Nawiązał kontakty z uczelniami w Wielkiej Brytanii, w tym z Uniwersytetem w Edynburgu, i Instytutem Naukowym w Grimbsy.
W roku 1995 w oparciu o absolwentów i sympatyków studium menadżerów kultury doprowadził do powołania na I Kongresie Menadżerów Kultury Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Menadżerów Kultury. W latach 2004-05 był uczestnikiem prac i redaktorem wersji końcowej Karty Kultury Polskiej.
Od 2005 roku Profesor Iwaszkiewicz był Konsulem Honorowym  Republiki Estonii w Poznaniu.
Profesor był znawcą i propagatorem dobrych obyczajów. Wiedzę i wskazówki na temat savoir-vivre przekazywał w książkach,  artykułach i wywiadach prasowych, a także programach radiowych i telewizyjnych. W 2007 roku zainicjował powołanie Ligi Dobrych Obyczajów.
Profesor Iwaszkiewicz od lat współpracował z polską Policją. Prowadził szkolenia dla oficerów i funkcjonariuszy, doradzał dowódcom różnych szczebli, uczył funkcjonariuszy i pracowników Policji. W latach 2012-2015 był członkiem Rady Konsultacyjnej przy Komendancie Głównym Policji, od 2013 roku był członkiem Rady Naukowej miesięcznika – „Policja 997” – czasopisma wydawanego przez Komendę Główną Policji. Profesor był także inicjatorem powstania w 2013 roku działającego przy WSUS Uniwersytetu Srebrnego Wieku – adresowanego do byłych funkcjonariuszy Policji i innych służb mundurowych.

Dorobek Naukowy Profesora
Specjalność: prawne i ekonomiczne aspekty działalności twórczej, marketing w kulturze, polityka kulturalna, dobre obyczaje, komunikacja społeczna i public relations.
Publikacje zwarte:
• „Model działalności eksportowej rzemiosła” - Poznań 1977
• „Refleksje o tożsamości” - Poznań 1984
• „Marketing na rynku sztuki współczesnej” - Poznań 1992
• „Menedżer kultury” - redakcja podręcznika - Poznań 1995
• „Państwo a gwarancje rozwoju kultury w Polsce” - Poznań 1999
• „Poradnik dobrych obyczajów”- Poznań 2006
• „Dokąd zmierza Europa?”- Poznań 2007, (jako red. nauk. wraz z prof. dr hab. Zbigniewem Drozdowiczem)
• „Europa wspólnych wartości”- Poznań 2006, (jako red.nauk. wraz z prof. dr hab. Zbigniewem Drozdowiczem)
• „Szkoła dobrych manier”- Poznań 2010
• „Alfabet dobrych manier Profesora Michała Iwaszkiewicza” – Poznań 2013

Ponad 300 artykułów z problematyki badawczej w czasopismach krajowych i zagranicznych, w tym również o charakterze publicystycznym.

Członkostwo w towarzystwach i radach naukowych:
• Stowarzyszenie Menedżerów Kultury w Polsce - prezes Zarządu Głównego
• Członek Wielkopolskiej Rady Gospodarczej 1996 - 1998
• Członek Rady Naukowej Biblioteki Kórnickiej PAN
• Członek Rady Instytutu Dziennikarstwa Prasy Polskiej
• Członek Rady Naukowej Centrum Badań Interdyscyplinarnych
• Członek Rady Konsultacyjnej Komendanta Głównego Policji (2012-2015)
• Członek Rady Naukowej miesięcznika „Policja 997”

Odznaczenia:
46 odznaczeń państwowych, resortowych i regionalnych, w tym; Krzyże Oficerski i Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż za Zasługi dla ZHP, Medale za Zasługi dla Policji, Złota Odznaka ZSP Lider Pracy Organicznej.